Salı, Mart 10, 2009 - Solgun
ellerimle vurulan çocuk
gülüşünle vur beni hesapsız bekledim gelecektin biliyorum sual sormadan aşkımdan rengi solmuş zambaklara bıraktım sesini gözlerini bile bile sustum saf bir bakıştan kalmıştın saf bir bakıştan solmuş kim dindirebilir nakış nakış işlediğin bedenimde acıları kim gezdirebilir üzerimde solmuş bakışları öyle sessizsin öyle sessiz gittin ki öksüz sevda bıraktın ardında yaralı sevda bıraktın alnımda alnımdaki öpücük düş/tü bıraktığın gibi değilim artık kirli ruhların arasında o benim ruh sustu ruhum sana sustu sonsuza dek ellerimle vurulan çocuk gülüşünle vur beni
|